 Niepełnosprawni, Epilepsja: Z padaczką można żyć, zależy jednak od jej rodzaju i tego jak się leczymy.
Padaczka (inna nazwa: epilepsja) to choroba o złożonej etiologii, towarzysząca wielu schorzeniom ośrodkowego układu nerwowego. Jej cechą jest pojawianie się napadów padaczkowych. Padaczka jest powszechna - dotkniętych jest nią ok. 1% ludzi w Polsce, czyli ok. 400 tysięcy osób. To najczęstsza choroba układu nerwowego u dzieci i jedna z najczęstszych u dorosłych. W 80% przypadków ujawnia się przed 20 rokiem życia.
» Co jest przyczyną napadu padaczkowego?
Napad padaczkowy jest wyrazem przejściowych zaburzeń czynności mózgu wskutek nadmiernych i gwałtownych wyładowań bioelektrycznych w komórkach nerwowych. Te wyładowania rozprzestrzeniają się w mózgu powodując napad padaczki.
» Jak wygląda napad padaczkowy?
Napady padaczkowe mogą przebiegać w różny sposób.
Dramatycznie wyglądają tzw. duże napady (grand mal). Są to uogólnione napady toniczno-kloniczne, z nagłą utratą przytomności, upadkiem, gwałtownym napięciem mięśni całego ciała, chory przestaje oddychać, sinieje (faza toniczna). Po kilkunastu sekundach rozpoczynają się drgawki całego ciała (faza kloniczna). W tym czasie chory może przygryźć sobie język, bezwiednie oddać mocz. Po chwili napad ustaje (do 5 minut), oddech powraca, chory jest senny i splątany (nie wie, co się dzieje wokół niego).
Innym rodzajem napadów są tzw. małe napady (petit mal). Mają one formę krótkich napadów nieświadomości – taka osoba na chwilę przerywa wykonywaną czynność, „wyłącza się”, nie ma drgawek ani upadku. Po ustaniu napadu kontynuuje przerwaną czynność i zwykle nie zdaje sobie sprawy z chwilowego zaniku świadomości.
Innym rodzajem napadów są napady miokloniczne, podczas których zazwyczaj bez utraty przytomności dochodzi do kilku zrywań niektórych grup mięśniowych.
Napady atoniczne charakteryzują się tym, że chory nagle pada, jakby ugięły się pod nim nogi i traci przytomność na kilka minut.
» Czy chory na padaczkę może przewidzieć napad padaczkowy?
Wystąpienie napadu padaczkowego jest bardzo trudne do przewidzenia. Czasem bywa tak, że przed napadem pojawia się tzw. aura. Można jednak unikać sytuacji, w których ryzyko napadu jest zwiększone, takich jak przemęczenie, stres, alkohol, błyski świetlne (praca przy komputerze, oglądanie telewizji w ciemnym pomieszczeniu), nagły stres.
» Jak często występują napady padaczkowe?
Napady padaczkowe mogą występować z różną częstością: od kilku i więcej w ciągu dnia do kilku podczas całego życia. Małe napady (np. napady nieświadomości) są zazwyczaj częstsze niż duże.
» Czy napady padaczkowe są groźne dla życia?
Groźny dla życia jest stan padaczkowy lub często powtarzające się napady, natomiast pojedynczy napad sam w sobie w zasadzie nie stanowi zagrożenia dla chorego. Niebezpieczny może być wtedy, gdy wystąpi w niebezpiecznym miejscu lub sytuacji: w wannie, na dużej wysokości, nad brzegiem jeziora, w samochodzie itp.
Częste napady, zwłaszcza duże, działają niekorzystnie na układ nerwowy powodując jego niedotlenienie. Stąd konieczne jest ścisłe według zaleceń lekarskich przyjmowanie leków przeciwpadaczkowych.
» Przyczyny padaczki.
Często mówi się o padaczce skrytopochodnej (samoistnej) - przy obecnym stanie wiedzy i diagnostyce nie można ustalić przyczyn tej choroby. Właśnie ta grupa padaczek występuje najczęściej.
Padaczkę mogą wywołać różnego rodzaju uszkodzenia mózgu. Mogą one powstawać w okresie życia płodowego: np. w przebiegu infekcji wewnątrzłonowych matki, w przypadku wrodzonych wad układu nerwowego, w przewlekłych chorobach matki w okresie ciąży, gdy matka przyjmuje szkodliwe substancje w okresie ciąży (narkotyki, palenie papierosów, przewlekły alkoholizm). Uszkodzenia mózgu mogą powstać również w czasie nieprawidłowo przebiegającego porodu (np. niedotlenienie okołoporodowe), mogą wystąpić też po urodzeniu się dziecka. Uszkodzenia mózgu u osób dorosłych są następstwem zapalenia mózgu i opon mózgowo-rdzeniowych, urazów czaszki oraz guzów mózgu. Często zdarza się padaczka w alkoholowym uszkodzeniu mózgu.
Do wystąpienia napadów padaczkowych predysponują bodźce świetlne (np. migotanie ekranu komputera, oglądanie słońca przez drzewa w trakcie jazdy samochodem, światła dyskotekowe), zmiany hormonalne (np. zmiany związane z dojrzewaniem mogą spowodować uaktywnienie się padaczki), zmiana aktywności mózgu (padaczka może pojawiać się w okolicach przejścia od snu do czuwania i na odwrót), stany gorączkowe, stany organizmu takie jak niedotlenienie, zmniejszona zawartość dwutlenku węgla we krwi, niedocukrzenie, zaburzenia wodno-elektrolitowe a także zmęczenie i brak snu.
» Rozpoznanie choroby.
Jednorazowy napad drgawek z utratą przytomności nie oznacza padaczki – wymagana jest obserwacja i kontrola neurologiczna.
Przy diagnozowaniu pacjenta z napadami drgawek przeprowadza się badanie neurologiczne oraz badanie okulistyczne (ocena dna oka - tarcza zastoinowa na dnie oka, przy wzmożonym ciśnieniu śródczaszkowym, np. w przypadku guza mózgu).
W celu ustalenia przyczyny występowania napadów padaczkowych wykonuje się tomografię komputerową lub rezonans magnetyczny. Są to badania obrazujące strukturę mózgowia i jego ewentualne zmiany. Wykonuje się również badania laboratoryjne, aby wykluczyć tężyczkę, czy hipoglikemię.
» Leczenie.
Pewne rozpoznanie padaczki jest wskazaniem do przewlekłego leczenia farmakologicznego. Leczenie ma na celu zahamowanie występowania napadów padaczkowych. Terapię lekarz rozpoczyna zwykle od podawania jednego leku, odpowiedniego dla rodzaju napadów padaczkowych i charakteru schorzenia podstawowego. Leki podaje się stopniowo, zaczynając od małych dawek. Często istnieje potrzeba podania więcej niż jednego leku lub zmiana leku poprzednio zastosowanego.
Około 80% pacjentów z padaczką można skutecznie leczyć. Obecnie lekarze dysponują dużą liczbą leków przeciwpadaczkowych. Pacjent z padaczką powinien ściśle wypełniać wskazówki lekarza, to warunek skutecznego leczenia. Niesystematyczne przyjmowanie leków jest jedną z najczęstszych przyczyn niepowodzeń w leczeniu padaczki. Nagłe odstawienie leku przeciwpadaczkowego grozi nie tylko nawrotem napadów, ale także wystąpieniem stanu padaczkowego. Odstawienie leków rozważa lekarz po trzech latach od wystąpienia ostatniego napadu padaczkowego biorąc pod uwagę różne uwarunkowania (dotychczasowy przebieg choroby i jej leczenia, rodzaj padaczki, wyniki badań EEG).
Źródło: www.zdrowie.flink.pl
Dodaj do:
Deli.cio.us 
Digg 
reddit 
Facebook 
Wykop 
 |
Zapisz sie do RRS feed tego komentarza
Informacje
Szukam pracy ,lecz bez skutecznie gdyż każdy pracodawca boi się mnie przyjąć do pracy.
Ostatnio stawałem na komisji lekarskiej o przyznanie renty, lecz lekarz orzecznik wysłał mnie na badania gdyż nie dowierzał że jestem chory na epilepsje.Miałem orzeczenie otrzymać do dwuch tygodni,minęły dwa tygodnie ja nadal nie mam żadnej odpowiedzi.Utrzymuje się z rodziną jedynie z pielęgnacyjnego i rodzinnego.Nikt nam nie chce pomóc.Nawet najbliższa rodzina.Może ktoś z Państwa by nam pomógł w jakikolwiek sposób.